Hirudoterapia

IMED Medycyna Komplementarna używa, w zabiegach hirudoterapii i liftingu skóry hirudozwiązkami, pijawek  HIRUDO VERBANA.

Zgodnie z obowiązującym obecnie stanem prawnym, jest  to gatunek obcy, nieinwazyjny—nie wymaga zgody Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska ani Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Katowicach , na nabycie, przechowywanie, oraz utylizację. Pijawki do zabiegów pochodzą  z hodowli laboratoryjnej, nie mogą  być pozyskiwane ze środowiska naturalnego, gdyż żywiąc się krwią przypadkowych żywicieli mogą być zakażone chorobami bakteryjnymi lub wirusami. Pijawki są jednorazowego użycia, po zabiegu traktowane są jako odpad medyczny, podlegają utylizacji przez wyspecjalizowany zakład utylizacji odpadów medycznych.

Terapia pijawkami znajduje się w Międzynarodowym Spisie Procedur Medycznych ICD-9. W Europie posiada status „produktu medycznego”. W Polsce terapia pijawkowa posiada 65 numer katalogowy 99.991 w Spisie Procedur Medycznych ICD-9 PL.

Przeciwwskazania w zastosowaniu

Hirudoterapia jak wiele innych terapii może być przyczyną powikłań terapeutycznych. Dlatego istotne jest, aby przed pojęciem decyzji o zabiegach przy użyciu pijawek zapoznać się z przeciwwskazaniami do ich stosowania:

• Hemofilia
• Anemia
• kobiety w ciąży
• osoby mające objawy skrajnego wyniszczenia organizmu
• gdy ciśnienie wynosi 80/60 lub mniej
• dzieci poniżej 10-tego roku życia (wyjątek mogą stanowić przypadki replantacji),
• ostrożność wymagana jest w postępowaniu z alergikami
• choroba wrzodowa żołądka z nadżerkami
• wylew krwi do mózgu
• zaburzenia w gojeniu się ran
• grzybica skóry
• Miesiączka
• niski poziom hemoglobiny
• problemy z krzepnięciem krwi
• nowotwory skóry
• Nowotwory
• powikłania w chemoterapii i radioterapii
• skazy krwotoczne
• przyjmowanie pochodnych kwasu acetylosalicylowego (aspiryna)
• osoby w trakcie leczenia farmakologicznego z użyciem antykoagulantów (leków przeciwzakrzepowych—antagonizmy witaminy K, heparyna i leki heparynopodobne, inhibitory trombiny), są to leki utrudniające lub uniemożliwiające krzepnięcie krwi. Stosuje się je w profilaktyce zakrzepic, w miażdżycy i innych schorzeniach, w których istnieje ryzyko powstania niebezpiecznego dla życia lub zdrowia skrzepu.
• niedokrwienie kończyn z martwicą tkanek obwodowych
• głębokie ubytki skóry
• odleżyny
• krwawienia z jamy ustnej, odbytu
• zakrzepica żył głębokich
• zespół stopy cukrzycowej III stopnia
• chorzy nieprzytomni i upośledzeni umysłowo
• ciężkie alergie
• brak śledziony
• keloidy

Powikłania po zabiegu hirudoterapii są rzadkie, ale mogą być niebezpieczne. Zaliczamy do nich:

• krwawienie, obniżenie poziomu hemoglobiny i hematokrytu grozi anemią, dlatego podczas trwania zabiegów hydroterapii zalecane jest przyjmowanie potasu i magnezu
• odczyny alergiczne, stany zapalne wokół ran, swędzenie, krwiaki wokół ran; zalecane jest podawanie leków antyalergicznych
• groźne infekcje bakteryjne wynikające z braku odpowiedniej higieny rany lub pochodzenia pijawkowego. Objawami zakażenia są zaczerwienienie tkanek, pęcherze, ropowica podskórna, utrzymująca się gorączka, wymioty, biegunka. W takich przypadkach niezbędna jest wizyta u lekarza z powodu zagrożenia sepsą i zastosowania antybiotyków z grupy aminoglikozydów